حجتها را در همان مكالمه‌ها كرد و اغلب مانع مىشدند . ولى هرجور بود اينها را ساكت مىكرد . گاهى دستور مىدادند هو كنند كه صداى حضرت شنيده نشود . گاهى به گونهء ديگر مىآمدند كه مانع ايجاد كنند ولى حضرت بالأخره سخنان خودش را مىگفت و مردم وادار به سكوت مىشدند و سخنان حضرت را مىشنيدند . انواع اتمام حجتها را كرد . مسئلهء شايستگى خودش را براى حكومت و خلافت و عدم شايستگى كسانى كه اينها از آنها اطاعت مىكنند مطرح كرد . مسئلهء نامه‌ها و دعوتهايى را كه فرستاده بودند مطرح كرد . يك يك افرادى را كه نامه نوشته بودند و اكنون در ميان لشگر عمر سعد بودند فرياد كرد ؛ به نام ، آنها را صدا كرد ، گفت آيا شما نبوديد كه اين نامه‌ها را نوشتيد ؟ بعد از همهء اينها ، براى اينكه كاملًا اتمام حجت شده باشد و براى احدى ابهام نماند سخنانى كه پيغمبر اكرم . . . « 1 » فرمود : ايها الناس از همهء اين مسائل مىگذريم ، از مسئلهء امامت و خلافت مىگذريم . . . « 2 » فرمود يك مسئلهء ديگر : شما مرا يك آدم عادى حساب كنيد . اسلام در كشتن مقرراتى دارد كه يك مسلمان را در چه شرايطى مىشود كشت . يك مسلمان را اگر قاتلِ بناحق باشد مىشود كشت . اگر بدعتى در دين ايجاد كرده ، دين را زير و رو كرده است مىشود كشت . اگر چنين كرده است مىشود كشت . من چه كرده‌ام ؟ من خونى را به ناحق ريختم ؟ بدعتى را در دين ايجاد كردم ؟ اينها جوابى نداشتند . آخر [ سخن دل آنها را ] بيرون كشيد . عده‌اى گفتند : حسين ! مىدانى قضيه چيست ؟ ما فقط با پدرت دشمن هستيم ، بُغْضاً مِنْ [ ] « 3 » ابيكَ ، فقط به خاطر دشمنى با پدرت . حسينى كه پدرش از هركس ديگر براى او محبوبتر است ، بعضى اين جور نوشته‌اند كه وقتى اسم پدر بزرگوار خودش را شنيد شروع كرد بلندبلند گريه كردن . اين است كه مىبينيم يكى از شعارهاى اباعبداللَّه در روز عاشورا افتخار به پدرش است : أنَا ابْنُ عَلِىِّ الطُّهْرِ مِنْ آلِ هاشِم * كَفانى بِهذا مَفْخَراً حينَ افْخَرُ من پسر علىِ پاكم و همين يك افتخار من را بس . آن وقت بود كه بار ديگر آمد و اين دفعه براى اينكه محلش مرتفعتر باشد و صدايش را بهتر بشنوند سوار بر شترى شد و آمد ايستاد ، آن خطبهء بسيار بسيار حماسى را ( تَبّاً لَكُمْ ايَّتُهَا الْجَماعَةُ وَ تَرَحاً ) را خواند .

--> ( 1 ) . [ افتادگى از نوار است . ] ( 2 ) . [ افتادگى از نوار است . ] ( 3 ) . [ كلمه نامفهوم است . ]